Alle berichten door 131matopos

De Groene Steenvreter.

Dit verhaaltje is voor kinderen onder de 12j. die slim genoeg zijn om naar verhaaltjes te luisteren en raadseltjes op te lossen, zoals Morrisjepisje en Juulskepuulske. Newborn Ferron is nog te klein en kan maar alleen kijken en lachen en nog wat andere dingen maar verstaat nog niks.

Hier gaan we!

Wat is groen, zit drie meter onder de grond en eet stenen?  (De Groene Steenvreter)

image
Rembrandt

Wat is nog groener en zit 4m onder de grond?  (De Groene Steenvreter die misselijk is van teveel  stenen te eten)

Wat is Groen, lacht en zit bovenop een berg stenen?  (De misselijke Groene Steenvreter die net zijn stenen heeft uitgekotst)

Dit  zijn natuurlijk maar raadseltjes en dus niet waar. Maar wat wel echt is, en wat wij zelf hebben gezien is hetvolgende. We zijn een hele dag met de jeep door bergen, valleien en rivieren gereden, hotsebotsend over stenen en rotsen en grindwegeltjes. We zagen daar ook veel geiten en schapen. Wat eten die, denk je? Net zoals onze Groene Steenvreter uit de raadseltjes, stenen. En met een beetje geluk ook af en toe een plastiekzak. Ze hangen hier aan struiken en bosjes in alle kleuren van de regenboog. Het is net een lentebloesem zoals de appel-en perenbomen in de tuin. De schapen en geiten moeten wel oppassen als ze gaan drinken in de rivier dat ze er niet invallen en verdrinken, zoals de Grote Boze Wolf van Roodkapje met al die stenen in zijn buik. De plastiekzakken kunnen wel handig zijn. Als de schapen naar de supermarkt moeten om te dienen als ribbetjes en koteletjes voor op de BBQ, zitten ze misschien al verpakt in een gekleurd plastiekzakje. Ik weet natuurlijk niet of ze dat wel echt kunnen, maar het zou wel handig zijn.

En nu oogjes dicht en schaapjes tellen….Hopelijk kan je al verder dan tien tellen, anders heb je een probleem.image

De fameuze Schapenboom. Dit ex. Staat in bloei,. Als hij geoogst wordt in de herfst zitten de ribbetjes en koteletjes gewoon in de plastiekzakken, klaar om geplukt te worden.
De fameuze Schapenboom. Dit ex. staat in bloei,. Als hij geoogst wordt in de herfst zitten de ribbetjes en koteletjes gewoon in de plastiekzakken, klaar om geplukt te worden.

De Landy is niet te koop.

imageVandaag is de Toyota Landcruiser HZJ 75 of Landycamper 200.000km ver. Een mijlpaal in het 15j oude bestaan van deze 4X4. Half de wereld rond en met de vorige eigenaars, Philippe en José, al naar Rusland, West Afrika, Egypte etc. gecruised. Ze, P&J,  werden het schokken en schudden, het kromzitten in de net iets te lage achterbak, het koken en wassen boven de kakpot en het kakken met de rug tegen de vuile afwas stilaan beu. José was ondertussen door haar slechte rug wel 10cm gekrompen  en Philippe probeerde nog, maar zelfs voor hem werden de harde  slaapbanken er teveel aan. Ze gingen vanaf nu hotels aandoen en met pijn in het hart deden ze afstand van de Landy. Een klein jaartje verder en zonder Terratrip en  satelliettelefoon en nog wat andere, overbodige uitrusting armer, onderwerpt het vehikel zich gewillig aan onze eerste ervaringen offroad. Golvend en wiegend door het mulle zand, rammelend en zwevend over de kms wasbordpiste. Lichttraumatische herinneringen schieten als pijnscheuten door mijn hoofd. Beethovens’ Kweetniehoeveelste  galmt door de boxen, we vliegen op een verlaten  piste van de Mozambiekaanse kust naar de grens met Malawi. De weg is breed en bij een snelheid van rond de 100km/h, trekt de 4X4 ons moeiteloos  in, over en rond de putten. Een iets te diepe krater gooit de hoog op zijn poten staande Hilux naar de kant van de weg. Verstopt in het hoge gras wacht een betonnen duikertje geduldig op de aankomende regens en deze ene keer ook op ons. Met een doffe klap rukt het muurtje de achteras vanonder het voertuig . We vliegen 2m de lucht in en landen iets verder  met het chassis op de weg. Weg ook de achterwielen, die een eindje terug slordig over de hobbelige piste liggen verspreid. Het is 1999 en het einde van wereld nog veraf. The End my friend, my friend The End.

Babarbier.

Kinderen jonger dan 12j. mogen dit verhaaltje lezen bij het slapengaan. De kindjes die nog niet kunnen lezen, mogen uitzonderlijk het verhaaltje laten lezen door papa en mama. Ik denk daarbij speciaal aan Morrisjepisje, Juulskepuulske en Newborn Ferron, die zelfs nog niks verstaat!

Vanmorgen heel vroeg ging ik wandelen door  de smalle straatjes van het stadje Fes. Fes is a mess want de straatjes zijn zo smal dat alleen kleine kinderen erdoorkunnen  en ook honden, katten en andere diertjes die in smalle straten en riolen wonen. Ik dacht: “Ik verkleed me in een Kerstman, dan mag ik zeker ook door de steegjes wandelen.” De Kerstman is nl. een kindervriend en meer moet dat niet zijn om ook door  messy Fes te lopen. Het eerste wat moest gedaan worden was een witte baard op mijn kin laten zetten of plakken. Dus ik trok mijn stoutste schoenen aan en ging naar de Barbier. Eigenlijk betekent het woordje “barbier” gewoon Baardman in onze taal. De Barbier die heel lief was, zei dat ik maar moest gaan zitten op zijn speciale stoel (zie foto) en dat dit klusje snel zou geklaard zijn. Ik probeer de meneer uit te leggen wat ik kom doen, maar hij verstaat mijn taal niet zo goed. Hij spreekt alleen de Berbertaal. Een taal die alleen Berbers en Barbiers spreken.. Zoals je wel kunt horen, is dat bijna hetzelfde en rijmt het ook een beetje. “Och!”, denk ik, “so what!?” Laat hem maar zijn zin doen, hij weet het wel best, want hij is de Barbier, niet ik. En de Barbier begint te werken en te werken en ik zit daar rustig met mijn oogjes dicht tot hij gedaan heeft. Wat zie ik! De Barbier die Berbers spreekt en mij niet kan verstaan heeft, in plaats van een baard te zetten, mijn baard-van-twee-dagen afgeschoren. Weg, niks meer, nutti frutti! Te laat ook al wordt ik kwaad, alles is erafgeschoren!image image image image

Voor wie het echt niet kan geloven, kijk gerust naar de fotootjes en dan zien jullie het met je eigen oogjes.

En dan nu…..oogjes dicht en lekker dromen!

Over de zon en de Bleonne.

Twee nachten en evenveel dagen heeft het geduurd om ons van die vuile, natte koude regen , gecondenseerd nat uit donkergrijze, laaghangende wolken, in de zon te rijden! Steeds verder zuidwaarts werden we gedreven, België uit, Frankrijk door, Spaans Baskenland in,overdekt met een dun laagje sneeuw, het anders zo schrale binnenland van Spanje, gewoon nat, de overzet naar Tanger Danger was ronduit gevaarlijk door de hevige stormwind en horizontale regen enz. tot we een 2500km verder Casablanca passeerden en de grijze wolken in een mooie lijn overgingen in witte stapelwolkjes en dan plots plaatsmaakten voor  blauwblauwe lucht.

In een ver verleden reden we zuidwaarts Frankrijk in met de meest memorabele auto ooit in het bezit van Dirk (Claessens), een Borgward Isabella Deluxe . We gingen druiven plukken in Macon. Die ochtend regende het toevallig ook en de wijnvoortbrengsels bleken in de maand juli nog onrijp en groen aan de stokken te hangen. Doorrijden tot aan de zon was het enige alternatief. En minder eten ook. De kosten waren nogal strak berekend. Druivenplukken zou alles een beMonochroometje vergemakkelijken. 50% van het budget werd vanaf dan opgeslorpt  door dat versleten salon op vier wielen. Extra’s zoals zonnecrème, filmrolletjes, etc.  werden  verboden. Uiteindelijk zijn we gestrand langs de Bleonne.

GeZONde principes nooit laten vallen!