De kippen en de kalkoen

 

Twee narcoses, 100 prikken in buik, armen en andere plekken waar arteriën en venen zich iets te oppervlakkig durven manifesteren, en een spervuur op mijn al aangetaste immuunsysteem met allesvernietigende doses antibiotica, verder, begin ik spontaan te denken aan het pluimvee achterin de tuin. Met veel geduld en koppig blijven proberen volgens de evolutietheorie van Darwin, is de huiskip, die, oorspronkelijk gekortwiekt, overkweekt zwak en vol antibiotica, ook wel Gallus Gallus Domesticus genoemd, voor het eerst terug gras onder de malse pootjes krijgt en zich vleugellam maar toch vrij kan rondbewegen, in enkele generaties tijd geëvolueerd tot een wilde superkip. (Er was ook een tijd dat we 20 lijnen lange zinnen van redevoeringen van Cicero moesten vertalen. Urenlang was je op zoek naar onderwerp, bijhorend werkwoord en lijdend voorwerp, dat meestal 7 of meer lijnen verderop verstopt zat.)                                                               Gemakkelijkheidshalve maar ook fier geven we dit nieuwe ras de naam Gallus Impudicus. Gallus staat voor kip en Impudicus verwijst naar hun gedrag. Boskieken had ook gekund, maar voor deze kip zou dat een belediging zijn. Het is nl. de spotnaam voor een  gekweekte fazant die opgejaagd en door hagel enkele meters de lucht ingeschoten,  loodzwaar op de grond en later in de pot ploft om zo versierd met bosvruchten en uitgekookte kroketten een goedkoop kerstfestijn op te fleuren. De wilde kip heeft net haar vrijheid herwonnen. De mannelijke Gallus Impudicus blijft opgejaagd wild omdat deze de neiging heeft om andere territoria op te zoeken en de buurttuintjes terroriseert op zoek naar jonge blaadjes en onbespoten lekkers. Hij eindigt dan ook in de pot. De Gallus I vliegt verder dan een fazant, slaapt drie meter hoog in bomen en struiken, heeft een dieet van graszaden, vliegjes en andere insekten, maakt diepe kuilen om zich te wentelen in het stof en legt eieren waar niemand ze kan vinden. Ze bespringen mekaar los van kleur, geslacht of geur. Nog even wachten en blijven proberen en we zien hun nesten hoog in de toppen van de doorgeschoten Haagbeuk en verwilderde Liguster. De roep van de Visarend zal verbleken bij de megakraai of het buitenaards gekakel van deze hermafrodiete Impudicus.  

image
Ontmoeting tussen een geëvolueerde Gallus Impudicus en een Phallus Impudicus

                                                                                                                                                                Er was een tijd dat we, in de aanloop naar een witte kerst, een gevulde kalkoen op tafel wilden toveren. Beiden bleken een vergissing. De witte kerst is een legende en de gevulde kalkoen een faling. In september werden de markten van Mol of Heist o/d Berg afgeschuimd op zoek naar jonge kalkoenpoules. Er werd ons als advies meegegeven dat ze eerst een week of wat in een hok moesten gezet worden omdat deze diertjes nog nooit buitenlucht of wisselende weersomstandigheden hadden meegemaakt. Na een week gaven we ze dan eindelijk de vrijheid en nog eens een week later was er meestal nog één overblijver. De rest? Dood! Die ene survivor  werd zo gekoesterd en geknuffeld dat hij onmogelijk gestuffed op tafel kon verschijnen. Niet echt diervriendelijk. Wat bleek?! De gemuteerde kip besmette de overkweekte, met antibiotica gevulde, jonge kalkoenen. Geen schijn van een kans hadden die dubbelborstige, tot de dood voorbestemde lelijkaards.

image.jpg
Twee narcoses later

Die twee narcoses zo kort na mekaar zouden volgens de wetenschap mogelijk wat schade kunnen veroorzaken, maar het wakker worden uit een verre droom alleen al maakt de ervaring an sich de moeite waard.                                                                                       Enkele jaren terug kreeg ik een medisch tijdschrift in de hand met neergeschreven verhalen van BDE’s: de Bijna Dood Ervaring van comateuzen na een zwaar ongeval. Bv….Een jonge kerel belandt met zijn auto onder een vrachtwagen en wordt zwaargewond afgevoerd. Hij ligt  geruime tijd in coma. Als hij wakker wordt vertelt hij zijn BD ervaring. Hij ligt in een kist vooraan in de kerk en ziet dat zijn eigen begrafenis net begonnen is.  Naast hem zitten zijn ouders te wenen om het verlies van hun kind. Plots dringt het tot hem door dat hij in de kist ligt, vermoedelijk dood. Hij krijgt het benauwd, is niet dood en begint in paniek op het deksel van de kist te bonken. Consternatie alom in de kerk. ” t’Is onze Jonny! Hij leeft! Doe vlug de kist open!” Overgelukkig wordt hij door zijn geliefden uit de kist getild. De BDE gaat verder en hij ziet zichzelf vervolgens opnieuw in een doodskist liggen, maar nu achterin een lijkwagen.

image
Corbillard uit de jaren 50 (Peugeot)

Aan het stuur van de corbillard zitten zijn ouders. Wenend vertellen ze het verhaal van zijn ongeval en zijn dood. Erg is het, het verlies van hun zoon. Ook nu beseft hij dat hij niet echt dood is en is hij zich heel bewust  van de situatie. Hij begint naar adem te snakken in die kleine, donkere ruimte. Luidkeels  begint hij te  roepen en te trommelen op de kist. Vooraan in de auto schrikken zijn ouders zich een  bult van het kabaal dat zich achterin afspeelt. “Onze Jonny! Hij leeft terug. Dat kan toch niet ! We kunnen toch geen tweede keer de begrafenis en aansluitende koffie afgelasten?!” Volledig in paniek schiet hij op dat moment wakker uit zijn droom en rukt hij zich uit de coma waarin hij de voorbije dagen had gelegen. Hilarisch verhaal, vond ik dat. In de film The Flatliners probeert Kiefer Sutherland met een paar medestudenten deze toestand kunstmatig op te roepen door het hart stil te leggen en dan steeds langer in deze bijnadoodtoestand de meest hallucinante ervaringen op te wekken en het onderbewustzijn te exploreren. Heel intrigerend, maar vooral niet zelf gaan proberen. Val gewoon eens flauw of blijf alert tijdens je volgende narcose!?

image
Dali

4 gedachten over “De kippen en de kalkoen”

    1. Dankuwel! Daar is lang over nagedacht. Esthetische schoonheid en het suggestieve waren doorslaggevend. De kerst wordt in familiekring op een midzomeravond in Byo gevierd. Op de feesttafel in de tuin toveren we een met betreffende zwammen rijkelijk gevulde Gallus Impudicus. Dat wordt likkebaarden en smullen. Welkom

      Like

      1. Dag Patrick,

        De berglucht doet je blijkbaar erg goed . Of de bijzondere krachten van Lea, gecombineerd met de liefdevolle zorg van al je vrouwvolk daar . De maaltijd waarvan je daar al op voorhand het water in de mond krijgt laat ik dankbaar maar toch stellig aan mij voor bij gaan . Viezerik . Het mag dan al vegetarisch zijn, het stinkt in elk geval !

        Dikke knuffel voor jullie en vooral voor Kriske en de groeten van ons beiden . Kus Gart

        >

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s